cbd-vs-thc-2020

W ostatnich latach można zauważyć, że  konopie siewne oraz ich cząsteczki kannabinoidowe cieszą się dużym zainteresowaniem i powracają ze zdwojoną siłą. Wraz z rosnącą gamą produktów oferującą wysoką zawartość CBD warto zrozumieć różnicę między dwoma głównymi kannabinoidami: CBD i THC.

Czym są kannabinoidy? 

THC oraz CBD są szerzej znane jako kannabinoidy, czyli związki chemiczne, które oddziałują na receptory kannabinoidowe należące do systemu endokannabinoidowego. 

Układ ten występuje w prawie każdej istocie żywej. Receptory rozmieszczone są w mózgu, narządach wewnętrznych, tkance łącznej, gruczołach i komórkach odpornościowych. Najważniejsze typy receptorów  CB1 oraz CB2 znajdują się w ośrodkowym układzie nerwowym i nadrzędnym ich celem jest utrzymanie stanu homeostazy, czyli równowagi wewnętrznej. 

Ponad 100 kannabinoidów zostało zidentyfikowane w marihuanie, z czego tetrahydrokannabinol (THC) i kannabidiol (CBD) zostały najlepiej przebadane, dzięki czemu zyskały szeroką sławę wśród entuzjastów konopi i nie tylko. 

THC – jest przede wszystkim odpowiedzialny za większość efektów psychoaktywnych występujących po spożyciu Marihuany. Badania przeprowadzone przez National Institute on Drug Abuse wykazały, że jego działanie bliźniaczo przypomina działanie anandamidu naturalnie wytwarzanego przez ludzki organizm. Głównie za sprawą zwiększonego wydzielania dopaminy THC powoduje stan euforyczny. Co więcej, wpływa również na hipokamp, który odpowiada za tworzenie się nowych wspomnień i pamięć.

CBD –  należy do kannabinoidów, które nie mają działania psychoaktywnego, ma za to wiele zastosowań medycznych pomaga m.in. w leczeniu dziecięcej epilepsji. W marihuanie CBD raczej redukuje psychoaktywne efekty THC i odpowiada za bardziej „Kanapowy High”.

W jaki sposób działają konopie bogate w CBD, a jak konopie bogate w THC?

CBD jest zazwyczaj drugim pod względem liczebności kannabinoidem w konopiach indyjskich, ale nie zawsze tak jest, ponieważ różne odmiany konopi mogą produkować CBD i THC w następujących proporcjach:

  • Wysoka zawartość THC, niska zawartość CBD (np. 10-30% THC, śladowe ilości CBD)
  • Zrównoważone stężenie CBD / THC (np. 5-15% THC i 5-15% CBD)
  • Wysoka zawartość CBD, niska zawartość THC (np. 5-20% CBD, THC poniżej 5%)

Różnica między THC i CBD wynika z działania na nasz układ endokannabinoidowy (wyróżniamy głównie dwa receptory CB1 oraz CB2 – układ ten w dużej mierze reguluje nasze zdrowie psychiczne oraz fizyczne).

Szczepy konopi indyjskich, które zawierają wysokie CBD mają tendencję do zapewniania bardzo łagodnych efektów pozwalających na normalne funkcjonowanie, bez euforycznego haju związanego ze szczepami o wysokiej zawartości THC. Konsumenci zazwyczaj polecają je osobom, które są wyjątkowo wrażliwi na skutki uboczne THC (np. Lęk, paranoja, zawroty głowy) lub którzy chcą się zrelaksować, odstresować lub szybciej zasnąć.

Czym jest układ endokannabinoidowy?

Dzięki układowi endokannabinoidowemu szybciej zrozumiemy, jak naprawdę działają konopie i jaki jest ich związek z funkcjonowaniem naszego organizmu. 

Najprawdopodobniej układ  endokannabinoidowy jest najważniejszym systemem biologicznym w całym organizmie, który odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy oraz, jak się okazuje, odpowiedzialny za fizjologiczne i psychologiczne efekty konopi. Jest rozsiany po całym ciele, a jego receptory znajdują się m.in. w centralnym układzie nerwowym, komórkach układu odpornościowego, przewodzie pokarmowym oraz w obwodowym układzie nerwowym.

Skoro układ endokannabinoidowy jest taki ważny, to dlaczego tak mało się o nim mówi? Otóż, nie jest to spowodowane żadnym spiskiem, a jedynie faktem, że układ endokannabinoidowy jest relatywnie nowym odkryciem – pierwsze doniesienia o jego istnieniu pochodzą z roku 1988, kiedy pierwszy receptor kannabinoidowy został odnaleziony w szczurzym mózgu.

W co wyposażony jest układ endokannabinoidowy?

System endokannabinoidowy składa się z receptorów komórkowych znajdujących się w bardzo dużych ilościach w całym ciele oraz z endokannabinoidów, czyli związków, które organizm jest w stanie wyprodukować sam. Po wielu latach badań naukowcom udało się zidentyfikować trzy kluczowe elementy składające się na układ endokannabinoidowy.

 Do elementów składowych układu endokannabinoidowego należą:

RECEPTORY KANNABINOIDOWE –  znajdujące się na powierzchni komórek, które występują w całym organizmie.

Główne receptory kannabinoidowe to CB1 i CB2. Największe stężenie receptorów CB1 występuje w mózgu, chociaż ich skupiska są obecne w całym ciele, nawet w śliniankach.  Jeśli chodzi o mózg, receptory CB1 występują w podwzgórzu (kontrola apetytu) oraz w ciele migdałowatym (pamięć i przetwarzanie emocji).

Z tymi receptorami łączy się THC, które odpowiedzialne jest za psychoaktywne działanie konopi oraz ich relaksacyjne efekty. Receptory CB1 zostały również odkryte w zakończeniach nerwowych, gdzie odpowiedzialne są za odczuwanie bólu.

Natomiast receptory CB2 występują w większości poza centralnym układem nerwowym, dominujący układ odpornościowy. Podobnie do receptorów CB1, CB2 również rozsiane są po całym ciele, m.in. w obwodowym układzie nerwowym. Gdy receptor CB2 zostanie aktywowany, zaczyna walczyć ze stanami zapalnymi poprzez stymulację układu odpornościowego.

ENDOKANNABINOIDY – aktywne cząsteczki sygnałowe wytwarzane przez organizm, są strukturalnie bardzo podobne do związków występujących w konopiach indyjskich.

Dotychczas zostały odkryte dwa endokannabinoidy, czyli kannabinoidy produkowane naturalnie przez organizm – jest to Anandamid (AEA) oraz 2-Arachidonyloglicerol (2-AG).  Oba kannabinoidy wchodzą w bezpośrednią interakcję z receptorami kannabinoidowymi, które wywołują określone reakcje organizmu w miejscach, do których przylegają.

ENZYMY METABOLICZNE –  umożliwiają wykorzystanie endokannabinoidów

Najważniejszą rolą enzymów jest niszczenie kannabinoidów w momencie, w którym zostają zużyte przez organizm. Jeden z nich (FAAH) jest odpowiedzialny za rozpad Anandamidu, natomiast drugi (MAGL) rozkłada 2-AG. Rolą obu enzymów jest dopilnowanie, żeby kannabinoidy zużywane były tylko w momencie, gdy nasze ciało tego potrzebuje i ani sekundy dłużej.